تاریخچه,ساختار,انواع و مزایا

تاریخچه پیدایش ایمپلنت

 در حدود ۵۰ سال پیش پزشک ارتوپدی به نام پروفسور برند مارک هنگامی که بر روی شکستگی پای خرگوش مطالعه انجام می داد متوجه شد که تیتانیوم ماده ای است که با استخوان حیوان و انسان از نظر زیستی سازگاری دارد و پس از آن به کمک فرزندش آن را به عنوان ایمپلنت دندانی در اتاق عمل بر روی انسان نیز تجربه کرد و از آن پس ایمپلنت به شکل تقریبا” امروزی اختراع شد که پس از تحقیقات و پیشرفت های فراوان امروزه در مطب ها به صورت روتین قابل استفاده می باشد و در بسیاری موارد ، درمان های دندانپزشکی را از بن بست خارج نموده است.

ساختار ایمپلنت

 ایمپلنت در اصطلاح از دو قسمت ریشه ای ( Fixture) و تاجی (اباتمنت) که روکش بر روی آن چسبانده می شود تشکیل شده. قسمت ریشه ای که گاهاهمان ایمپلنت نیز نامیده می شود. همان قسمتی است که از جنس آلیاژ تیتانیوم که در استخوان فک قرار داده شده و با آن جوش می خورد. (در زیر میکروسکوپ انوری فاصله ای بین ایمپلنت و استخوان دیده نمی شود ).

 قسمت تاجی شامل : ۱. اباتمنت که بر روی قسمت ریشه ای ( ایمپلنت ) پیچ می شود ۲. روکش که توسط لابراتوار ساخته شده و بر روی اباتمنت (پیچ شده بر روی ایمپلنت ) چسبانده و یا پیچ می شود.

انواع روکش ایمپلنت

سمان شونده

پیچ شونده

بیش از ۹۰% روکش ها را شامل می شود که روکش با چسب موقت به اباتمنت متصل می شود.

در موارد خاص از جمله کمبود فضای ناجی استفاده می شود

مزایای ایمپلنت نسبت به سایر درمان ها

  • عدم آسیب به دندان های مجاور
  • کمک به حفظ استخوان فک
  • استحکام بسیار بالا
  • کمک به حذف دندان های متحرک
  • زیبایی ( در موارد خاص )
  • دوام
  • از بین بردن لقی دست دندان ها در فک های بسیار تحلیل رفته